– Nie ma znaczenia, gdzie oglądam mecze naszych siatkarzy. Zawsze robię to na stojąco, z klubowym szalikiem na szyi. Nie potrafię inaczej – mówi prezydent Jacek Milewski. Rozmawiamy też o nowej hali czy o piłce ręcznej

Mateusz Pojnar: Pan jest – może trochę żartobliwie – nazywany pierwszym kibicem Astry. To musiał być dla pana ciężki sezon, bo nie mógł pan wejść do hali przez pandemię i obostrzenia.

Jacek Milewski: Powiedzieć o mijającym sezonie „ciężki”, to nic nie powiedzieć. Czułem się, jakby mi odebrano część mojego życia [śmiech]. Bardzo ważną część, ale to już za mną.

Mam nadzieję, że w następnym sezonie, podczas walki Koliberków o awans do I ligi, nie opuszczę już żadnego meczu. I w domu, i na wyjeździe.

Naprawdę w domu też pan oglądał mecze na stojąco?

To nie ma znaczenia, gdzie oglądam mecze naszych siatkarzy. Zawsze robię to na stojąco, z klubowym szalikiem na szyi. Nie potrafię inaczej.

To które spotkanie dostarczyło najwięcej emocji?

W sezonie zasadniczym to był mecz z faworytem naszej grupy – Chrobrym Głogów – u siebie. Wygrywaliśmy już 2:0 w setach, ale coś się zacięło i w efekcie polegliśmy 2:3.

Jednak to mecze w play-offach zawsze dostarczają najwięcej emocji. Taka ich natura, ale też ciężar gatunkowy. Tym razem najwięcej emocji było w trzecim meczu z Sobieskim Żagań, rozegranym u nas w hali, gdzie niestety przegraliśmy po morderczej walce 2:3. To był decydujący moment tego sezonu, który w konsekwencji nie pozwolił awansować Koliberkom do turnieju półfinałowego.

Po tym meczu miałem ogromny niedosyt, ale gramy dalej.

Teraz Astra kompletuje nową drużynę, częściowo zostały już podpisane umowy. Pan wiele razy podkreślał, że nasi siatkarze powinni mieć w składzie jak najwięcej wychowanków. Co dzisiaj pan o tym myśli?

Po kilku sezonach uczestniczenia w budowaniu fundamentów ewentualnego awansu naszej drużyny do I ligi trochę zweryfikowałem ten pogląd. Na pierwszym miejscu stawiam dziś osiągnięcie celu, a do tego potrzeba zdecydowanych wzmocnień. Jednak jestem przekonany, że w nowej drużynie znajdzie się też miejsce dla nowosolan. I to w pierwszej szóstce.

Rusza budowa hali widowiskowo-sportowej. Wszystko wskazuje na to, że za rok już usiądziemy na trybunach. Myśli pan, że będziemy kibicować I lidze siatkówki czy może I lidze piłki ręcznej?

Obu dyscyplinom życzę sukcesów, jednak moje serce należy do Koliberków. Moim wielkim marzeniem jest to, żeby na inaugurację nowej hali został rozegrany mecz w I lidze siatkówki: MKST Astra Nowa Sól – SPS Chrobry Głogów, z tysiącem osób na trybunach. Chrobry jest już w I lidze, czas na Koliberki. Najwyższy czas.

Właściwie dlaczego stał się pan kibicem siatkówki, skoro trenował pan intensywnie piłkę ręczną? Mówią, że stara miłość nie rdzewieje, to może jednak dwie I ligi?

Sam się nad tym zastanawiam, ale jeśli chodzi o siatkówkę, kilka lat temu na pierwszy mecz – po wielu namowach – zabrał mnie mój samorządowy przyjaciel Rysiu Biesiada. Przyszedłem, zobaczyłem i… zakochałem się w Koliberkach od pierwszej piłki. Do tego stopnia, że towarzyszę drużynie na trybunach również na wyjazdach.

Tak już mam, że jak w coś wchodzę, to na zabój [śmiech]. Tak jest w mojej miłości zarówno do naszego miasta, jak i Koliberków.

A I liga piłki ręcznej? Za jakiś czas, czemu nie?

Nową Sól stać na dwie drużyny w I lidze?

Nasze miasto cały czas się rozwija gospodarczo, a to wiąże się z coraz większymi wpływami do miejskiego budżetu. Czas pokaże.

Przykład Głogowa pokazuje, że wejść do I ligi to jedno, a utrzymać się – drugie. Chrobry musiał ciężko pracować i ponownie wspinać się na wyższą półkę. Jak pan to skomentuje w kontekście Astry?

Dotychczas wspólnie z działaczami Astry i sponsorami zrobiliśmy wszystko, by przygotować fundament pod awans do I ligi. Powstała silna Lokalna Grupa Sponsorów. Nowa Sól buduje halę sportowo-widowiskową i gwarantuje minimum 30 proc. budżetu.

Reszta w rękach trenerów i zawodników, ale nie wyobrażam sobie spadku po jednym sezonie z powrotem do II ligi. Jestem pewien, że wspólnie zrobimy wszystko, by zagościć w wyższej klasie rozgrywkowej na dłużej.

Kiedy rozegramy pierwszy mecz w hali przy ul. Zjednoczenia? W nowym obiekcie będzie pan miał swoje stojące miejsce?

Umowny termin oddania hali to lipiec przyszłego roku. Patrząc na dzisiejsze tempo robót, wydaje się niezagrożony.

Pierwszy mecz w I lidze, we wrześniu 2021 r., to nasz wspólny cel, a może nawet obowiązek [śmiech]. Zwyczajowo mam swoje stojące miejsce w hali przy ul. Botanicznej. Bardzo liczę na to, że będę takie miał w nowym obiekcie. Kibicowanie weszło mi w krew i potrzebuje tego jak tlenu.

Mateusz Pojnar – Tygodnik Krąg

Po wielu latach na ławce trenerskiej seniorów Aleksander Karimow spędził rok obserwując grę Koliberków w roli wiceprezesa Astry. Naszym Czytelnikom opowiada o minionym sezonie i przyszłości nowosolskiej siatkówki. – Budujemy silny zespół – i to jest priorytet – podkreśla

Monika Owczarek: Miniony rok spędziłeś w nowej roli wiceprezesa Astry. Obserwując z innej pozycji, według ciebie jaki to był sezon?

Aleksander Karimow: Jak praktycznie każdy nie był łatwy. Tym razem pandemia dodatkowo torpedowała plany i założenia, które jak zawsze przed sezonem sobie zakładamy.

Mieliśmy ograniczoną ilość sparingów, w pewnym momencie też mocne ograniczenie, jeśli chodzi o zdrowie zawodników. Samopoczucie psychiczne wpływało na przebieg treningów, na zachowanie zawodników w czasie meczów. Oczywiście ten problem dotykał wszystkich drużyn. Jakoś sobie musieliśmy z tym radzić.

Z przebiegu sezonu pod względem sportowym zdarzyła nam się jedna wpadka z Legnicą. Pozostała część sezonu była stabilna. Szkoda przegranego meczu z Głogowem u siebie, bo prowadziliśmy 2:0 i nie utrzymaliśmy tempa.

Jeśli chodzi o sprawy organizacyjne, zawodnicy mieli wszystko to, co im było potrzebne. W rozmowach z nami podkreślali, że są bardzo zadowoleni z poziomu organizacyjnego klubu, że wszystko jest dopięte na ostatni guzik – począwszy od treningów, a kończąc na meczach. Są zadowoleni także ze spraw związanych z odnową biologiczną, opieką medyczną i fizjoterapeutyczną. Na ten temat wypowiadali się w samych superlatywach. Mówili, że komfort trenowania mieli zapewniony na bardzo wysokim poziomie. Będziemy dokładać wszelkich starań, żeby nadal tak było.

Zacząłeś działać w zarządzie, zostawiając ławkę trenerską seniorów. Trudno było ci się odnaleźć w nowej roli?

Oczywiście, że brakowało mi ławki trenerskiej i tej atmosfery. Człowiek czuje się bezradny, bo wie, że zrobił wszystko, maksimum tego, co było potrzebne, ale nie ma żadnego wpływu na działania boiskowe. Razem z prezesem Przemkiem Jetonem pomału przyzwyczajamy się do tej nowej roli.

Jeśli chodzi o mnie, rekompensuję to sobie byciem na ławce trenerskiej w zespole Młodej Astry.

I właśnie młodzież jest ważna dla klubu.

Młoda Astra zajęła piąte miejsce, a chcieliśmy dotrzeć do finału rozgrywek. Pozostał mały niedosyt. Przegraliśmy dwa mecze w Gorzowie po 2:1. Byliśmy bardzo blisko, ale zabrakło nam boiskowego cwaniactwa i doświadczenia. Wygrywaliśmy w setach, a w końcówce zabrakło nam meczowego obycia.

Jestem pełen optymizmu, bo w tym roku mieliśmy w tej grupie wiekowej dwa zespoły i jeden zajął piąte, a drugi szóste miejsce w rozgrywkach młodzika. Te zespoły zostaną w tym roku połączone i będą za chwilę dolnym rocznikiem kadeta. W kadecie gra pierwsza i druga klasa szkoły średniej. My będziemy mieli ten dolny rocznik, jednak potencjał w zespole jest bardzo duży. Myślę, że w tym roku ponownie wyznaczymy sobie cel w postaci finału. A czy go osiągniemy, to się okaże. Trzeba walczyć i starać się, bo przecież inne zespoły nie spoczywają na laurach i też chcą wygrywać.

Czyli mamy solidną siatkówkę na wszystkich szczeblach, co daje nadzieję na nowych rekrutów do seniorskiej ligi.

Dokładnie. W tym roku junior zajął drugie miejsce, kadet trzecie, a młodzik – jak już mówiłem – piąte i szóste. Jesteśmy w czubie województwa i mamy dobrych młodych siatkarzy. Mam nadzieję, że okres pandemii minie i kibice będą mogli odwiedzać hale i wspierać naszych sportowców.

Trzeba też zwrócić uwagę, że mamy jeszcze zespoły najmłodszych Kinderków. To fantastyczni mali ludzie, którzy są naszym najmłodszym narybkiem. Na każdym szczeblu mamy profesjonalnych trenerów. Zapraszam wszystkich chętnych, którzy chcą do nas dołączyć. Zależy nam, żeby utrzymać nasz cykl szkolenia.

Jest ligowa przerwa, ale treningi młodzików wciąż trwają. Czym jeszcze się teraz zajmujesz?

Trwają rozmowy, żeby zakontraktować zawodników na przyszły sezon. Potrzebni są tacy sportowcy, którzy podniosą poziom gry. Chcemy dokonać pewnych zmian, bo i zawodnicy mają swoje inne, czasami pozasportowe, plany. Niektórzy podjęli chęć gry w innym klubie. Budujemy silny zespół – i to jest priorytet. Nie ukrywamy, że z seniorskim zespołem chcemy się bić o I ligę.

Zespół z Żagania przegrał, po bardzo wyrównanym boju, z doskonałymi zawodnikami, trenującymi i uczącymi się w Spale. To już zawodnicy z całej Polski, wyselekcjonowani, najlepsi. To pokazuje, że jesteśmy wszyscy na wysokim poziomie i śmiało możemy stawać do walki o najwyższe cele.

Tymczasem szkolenie dla młodszych będzie trwało do końca czerwca. Za chwilę uruchomimy też plażę i tam będziemy walczyć o medale.