Sobotnie starcie drugiej rundy play-offów Astry Nowa Sól z Orłem Międzyrzecz okazało się zwycięskie dla Orła, który pokonał Koliberki 3:0. Dla nowosolskich siatkarzy to koniec sezonu, Międzyrzecz awansował do turnieju półfinałowego w walce o I ligę

Na sobotnie spotkanie Orła z Kolibrem zawodnicy i kibice obu drużyn stroszyli piórka przez cały tydzień. Przypomnijmy. W drugiej rundzie play-offów drużyny walczą do trzech wygranych. Międzyrzecz mając już na koncie dwie wygrane z Astrą u siebie walczył o trzecią i przejście dalej w rozgrywkach. Dla nowosolan wygrana w sobotę przedłużała rywalizację w tej fazie rozgrywek, przegrana kończyła sezon. Hala przy ul. Botanicznej, pomimo majówki, powoli wypełniała się nowosolskimi kibicami. Nie zawiedli najwierniejsi fani, którzy już od pieszych piłek bawili się doskonale i dawali z siebie wszystko. Stawiło się także kilkudziesięciu kibiców Międzyrzecza, którzy z całych sił dopingowali swoją drużynę.

Pierwszy set zaczął się równo dla obu drużyn. Przy ogromnym aplauzie kibiców obu zespołów na tablicy przybywało punktów raz jednemu, raz drugiemu zespołowi. Tak było do stanu 9:9, kiedy to Orzeł przełamał Kolibra, objął prowadzenie i poszedł do przodu. Goście już tylko zwiększali przewagę na 19:15 i 23:19. Ostatecznie set zakończył się przegraną Astry 25:20.

W drugim wszystko mogło się zdarzyć, dlatego krzyk na trybunach nie ustawał. Zaczęło się podobnie jak w pierwszym starciu, czyli równo dla obu „ptaszków”. Tym razem żadna z drużyn nie zdołała odskoczyć na więcej niż dwa punkty. W końcówce, granej na przewagi, set zakończył się zwycięstwem Orła 28:26.

Trzecia część była analogiczna do dwóch pierwszych. Bez większych fajerwerków oba zespoły grały punkt za punkt. Raz na punkt odskakiwał Orzeł, żeby za chwilę jednopunktowe prowadzenie objął Koliber. Tak było do stanu 23:23. Nowosolanie mieli nadzieję, że ten set będzie dla nich. Niestety, ostatnie dwie piłki należały do Międzyrzecza i cały set zakończył się przegraną Astry 23:25.

– Dla nas to sukces, bardzo cieszę się z wygranej. Jeszcze całkiem niedawno słyszałem zdanie: po co gracie, po co wygrywacie? Nie stać was na awans – komentował na gorąco po meczu Marcin Karbowiak, trener Orła. – To nieprawda, nasza gra ma sens. Robimy to dla kibiców. To nieważne, że mamy mały budżet – gramy, wygrywamy i radzimy sobie. W tej rundzie zasadniczej od początku byliśmy najlepsi, tak samo w play-offach z Bolesławcem i dzisiaj z Nową Solą. Zawodnicy Astry grali super – zarówno tydzień temu w Międzyrzeczu, jak i dzisiaj u siebie. Byliśmy lepsi o parę piłek, dlatego jesteśmy przeszczęśliwi – podsumował starcie M. Karbowiak.

Przemysław Jeton, trener Astry Nowa Sól, dziękował swoim zawodnikom za walkę do końca. Podkreślił, że zawodnicy zostawili na parkiecie wiele potu i serducha. Zwrócił uwagę na wielką rolę kibiców, którzy od kilku miesięcy mocniej niż kiedykolwiek wspierali drużynę. Odbudował się klub kibica, który dodawał energii sportowej rywalizacji. – Od kiedy nasza hala zaczęła się wypełniać bardzo urosły skrzydełka Koliberkom. Dzisiaj czegoś zabrakło, chyba trochę szczęścia, bo było kilka takich piłek, które kończyły się na korzyść Międzyrzecza. Sportowe szczęście też trzeba mieć, zazwyczaj ono sprzyja lepszym. Dlatego gratulacje dla Orła – mówił po meczu P. Jeton. Tłumaczy, że zimna krew starszych i bardziej doświadczonych zawodników gości pozwoliła im w kluczowych momentach obejmować prowadzenie. – Życzę Orłowi jak najlepiej. Jeżeli będą się prezentować tak, jak przez cały sezon, to powalczą w turnieju półfinałowym o wejście do I ligi – stwierdził P. Jeton.

Dla Koliberków to koniec sezonu. Siatkarze zaczęli majówkę. Przed sztabem szkoleniowym misja zbudowania zespołu na przyszły sezon.

– Dotychczas nie rozmawialiśmy z zawodnikami. Od poniedziałku siadamy do stołu i konstruujemy ekipę na nowy sezon, w którym trzeba osiągnąć jeszcze więcej – zapowiedział P. Jeton.

Drugi trener naszych zawodników, Aleksander Karimow, podkreśla, że po kilkumiesięcznej przerwie Koliberki wrócą do gry wzmocnione w nowej odsłonie i z pełną siłą. – Gwarantujemy kibicom wielką walkę i wspaniałe sportowe widowiska – mówił A. Karimow.

Swoją obecność po wakacjach zapowiada też szef naszego klubu kibica Tomasz Bodak. – Można powiedzieć, że wielkie przebudzenie nastąpiło w końcówce rundy zasadniczej. W imieniu kibiców gratulujemy chłopakom, bo w tym młodym składzie zrobili więcej, niż zakładano. Brawa za ten sezon. W kolejnym – z nowym bębnem – damy czadu – zadeklarował T. Bodak.

Astra Nowa Sól w drugim, niedzielnym spotkaniu z Orłem Międzyrzecz przegrała rywalizację w tie-breaku. Siatkarze walczyli i nie ustępowali rywalowi, obie strony dostarczyły ogrom emocji

Po sobotnim spotkaniu zakończonym zwycięstwem Orła obie drużyny zmierzyły się w niedzielę w drugim meczu II rundy play-off. Do dalszej rywalizacji przechodzi ta drużyna, która wygra trzy mecze. Przegrana Koliberków w sobotę dała pierwszy punkt Międzyrzeczowi.

Siatkarze Orła w pierwszym secie byli cały czas o punkt przed Kolibrami. Nasi wyrównali, ostatecznie dopadli Orła przy stanie 23:23. Od tego momentu rozpoczął się największy dla Astry horror w tym spotkaniu, o którym kibice długo będą opowiadać. Koliberki zdobywają 24. punkt, a po wzbudzającej emocje ostatniej piłce sędzia główny wskazuje, że 25. ponownie wędruje na konto nowosolan i zdecydowanym ruchem sygnalizuje koniec seta. Na trybunie kibiców Astry wybuchła euforia, siatkarze zaczęli zmieniać strony boiska przed drugą częścią. W tym momencie sędzia po wielkiej presji wywieranej przez międzyrzeckich zawodników i konsultacji z drugim arbitrem niespodziewanie zmienia swoją decyzję i przyznaje… 24. punkt Orłowi. Na tablicy wyników pojawia się remis 24:24. W tę decyzję długo nie mogli uwierzyć nowosolscy kibice. Siatkarze wrócili na pozycje i pierwszy set trwał dalej. Drużyny szły punkt za punkt do momentu, w którym Międzyrzecz przechylił szalę na swoją stronę przy stanie 28:27. Ostatecznie gospodarze wygrali to starcie 29:27.

Drugi set zaczął się bardzo dobrze dla nas. Siatkarze Astry nie spuścili głowy po kontrowersyjnej decyzji sędziego. Walczyli dalej z ogromnym zaangażowaniem w każdą akcję. Przy stanie 9:10 przejęli prowadzenie, które z każdą piłką już tylko powiększali. Zdecydowanie odskoczyli przeciwnikowi – po kolei 9:13, 10:15, 12:17, 15:21. Nie pozwoli się dogonić, grali pewnie, zdecydowanie i dominowali na międzyrzeckim boisku. Nie pomagały głośne krzyki miejscowych kibiców, nowosolanie pewnie szli po zwycięstwo wygrywając w tym secie zdecydowanie 25:19.

W trzecim do przodu poszedł Międzyrzecz. Sytuacja się odwróciła. Gspodarze od stanu 10:10 zaczęli zwiększać swoją przewagę i do samego końca nie pozwolili Astrze przejąć inicjatywy. Koliberki przegrały trzeciego seta do 19.

Do czwartego obie drużyny przystąpiły z dużą determinacją. Jednak to nowosolanie objęli prowadzenie już od pierwszych piłek. Od stanu 4:6 cały czas zwiększali swoją przewagę. Przez całego czwartego seta prowadzili czterema punktami. Jak tylko Orłowi udało się dofrunąć o punkt bliżej, tak w kolejnej walce o piłkę ponownie przegrywał, zostając za plecami Kolibra. Nowosolanie zdecydowanie wygrali czwartego seta 25:20.

Na drużyny czekał tie-break. Kibice wierzyli, że Astra poradzi sobie z Orłem, tak jak w drugim i czwartym secie. Tym razem jednak to zawodnicy z Międzyrzecza objęli prowadzenie. Kolibry grały do końca, ale przeciwnik nie popełniał błędów. Mając na koncie 9:7 i widok na wygraną, międzyrzeccy siatkarze nie pozwolili sobie tego odebrać i wygrali tie-breaka 15:10 i cały mecz 3:2.

– Mamy za sobą bardzo ciężki mecz. Szkoda pierwszego seta. W naszej opinii mieliśmy go już zakończonego, ale sędzia doszukał się jakiegoś błędu z naszej strony i nam go odebrał. Tak samo dzisiaj, jak i w sobotę, czuło się przychylność sędziów dla gospodarza – z przykrością przyznał Aleksander Karimow, drugi trener Astry Nowa Sól. Zwrócił jednak uwagę, że po porażce drużyna się podniosła i walczyła o zwycięstwo.

– To był bardzo trudny mecz, przyjechał do nas bardzo dobry zespół – przyznał Marcin Karbowiak, trener Orła Międzyrzecz i dodał: – Na tym etapie nikt się nie położy. Popełniliśmy w końcówce dwa-trzy błędy mniej i dlatego wygraliśmy. Jeszcze daleka droga przed nami. Teraz jedziemy na bardzo trudny teren do Nowej Soli. Tam będzie dużo miejscowych kibiców. Będzie ciężko.

Trener Karbowiak zaznacza, że dla jego siatkarzy najważniejsze wyzwanie na dzisiaj to pokonać nowosolan.

O zmianie decyzji sędziego w pierwszym secie mówi też pierwszy trener Kolibrów Przemysław Jeton. – Trochę nas to wybiło z rytmu, ale nie poddawaliśmy się. Było sporo walki, czasami szczęście sprzyja nie tyle lepszym, co w tym przypadku gospodarzom. Nie mamy w zwyczaju komentować decyzji sędziów, ale wszystkie kontrowersyjne sytuacje były niestety rozstrzygane na korzyść gospodarza. Trudno, bo nikt nam nie da punktu za walkę do końca – podsumował niedzielne spotkanie P. Jeton.

A Karimow wierzy, że czekające nas w najbliższą sobotę starcie z Międzyrzeczem w Nowej Soli będzie pomyślne dla nowosolan. – Jeszcze wszystko może się zdarzyć, tym bardziej że będą nas wspierać nasi kibice – podkreślił A. Karimow.

Inauguracyjne spotkanie drugiej rundy play-off w Międzyrzeczu z Orłem Międzyrzecz skończyło się przegraną Koliberków 1:3. Po zaciętym boju w trzecim secie udało się przełamać przeciwnika, ale zabrakło szczęścia w czwartym

Od początku było wiadomo, że spotkanie z Międzyrzeczem będzie dla naszych siatkarzy wymagające. Pierwszy w tabeli po rundzie zasadniczej Orzeł za wszelką cenę walczy o awans do turnieju pólfinałowego. Z kolei wygrane ostatnio mecze Astry Nowa Sól, dobra forma siatkarzy i duże wsparcie kibiców dawały nowosolanom nadzieję na dobry wynik w tym pojedynku.

Pierwszy set nie zaczął się dla Koliberków szczęśliwie. Przy mocnym wsparciu z trybun Orzeł od początku objął prowadzenie i nie pozwolił go sobie odebrać. Do połowy seta utrzymywała się czteropunktowa przewaga międzyrzeczan, a później już tylko się powiększała. Ostatecznie Astra została pokonana 25:16.

Do drugiego seta nowosolanie podeszli już z większą odwagą i mniejszym respektem do drużyny przeciwnej. Siatkarze grali równo. W połowie Międzyrzecz objął prowadzenie i ponownie nie pozwolił go sobie odebrać. Do końca drugiego seta gospodarze dowieźli wynik 25:20.

Astra grała lepiej i pewniej, ale dopiero w trzecim secie pokazała, na co naprawdę ją stać. Koliberki walczyły o każdą piłkę, nie pozwoliły się zdominować. Przez całe trzecie starcie grano punkt za punkt. Kibice mogli sobie przypomnieć piękne zwycięstwo nad Orłem Międzyrzecz w Nowej Soli. Nowosolanie na trybunie, postawionej dla gości na tyłach sali, krzyczeli, ile mogli, zagrzewając swoich siatkarzy do walki. Koliberki wyraźnie dostały wiatru w żagle i wiozły zwycięstwo do końca partii pokonując Orła 25:23.

Do czwartego seta nasi siatkarze podeszli z dużą energią. Nastąpiła powtórka z trzeciej odsłony. Ponownie walka punkt za punkt. Tomasz Bodak, szef nowosolskiego klubu kibica, walił w bęben zagrzewając kibiców do wsparcia swojej drużyny. Już nawet nie przeszkadzał silny doping miejscowej publiczności. Niestety, przy stanie 18:18 międzyrzeczanie zaczęli nieznacznie wysuwać się prowadzenie. Pomimo starań nie udało się Astrze dogonić przeciwnika. We znaki dały się błędy na zagrywce. Z kolei rywalowi sprzyjało szczęście. Nowosolanie zostali pokonani 25:22 i sobotnie starcie Orła z Kolibrem skończyło się wynikiem 3:1.

– Dzisiaj nie wyszły nam, tak jak trzeba, dwa pierwsze sety. Orzeł nie pozwolił nam na za dużo. Międzyrzecz wykorzystał te atuty, o których wiedzieliśmy, czyli mocną zagrywkę. Wiedzieliśmy jednak, że nie są w stanie utrzymać jej przez całe spotkanie. Po dwóch setach trochę pękli i mieliśmy szanse odwrócić losy rywalizacji. Wyszarpaliśmy trzeciego seta – komentował na gorąco sobotnie starcie trener Astry Przemysław Jeton. Nie ukrywał, że szkoda przegranej końcówki w czwartym secie, bo nowosolanie mogli to wygrać: – Gdyby nie dwa błędy w końcówce, to wszystko mogłoby być inaczej. Przed nami niedziela, a ta – mam nadzieję – będzie nasza.

Trener Orła Marcin Karbowiak ze zwycięstwa swojej drużyny był zadowolony, choć nie ukrywał, że radość będzie trwała krótko, bo przed siatkarzami kolejne starcie. – Tym razem to my wygrywamy. Dzisiaj to jednak tylko pierwsza mała bitewka. Jeszcze może być różnie. Cieszymy się z tego pierwszego zwycięstwa i mobilizujemy, ale wszystko może się zdarzyć – oznajmił M. Karbowiak.

Z jednym z najwyższych naszych siatkarzy Adrianem Kołodziejczykiem rozmawiamy o czekających zespół meczach w Międzyrzeczu. Adrian odsłania tez kawałek swojej historii

Monika Owczarek: Kto w rodzinie jest taki wysoki?

Adrian Kołodziejczyk: (śmiech) Tata ma 193 cm wzrostu ale ja go przerosłem i mam 2 m. Wzrost to niewątpliwie mój atut (śmiech). Pochodzę z miejscowości w województwie dolnośląskim, niedaleko Lubina. Jestem jedynakiem. Rodzice trochę tęsknią, ale takie jest życie. Kibicują mi, jeśli tylko tata może to przyjeżdża na mecze.

Gdzie się uczyłeś, co oprócz siatkówki robisz teraz i jak Ci się mieszka w Nowej Soli?

Uczyłem się w liceum w Lubinie. Tam grałem w Cuprum Lubin. Trafiłem w ręce bardzo dobrego trenera, dużo mnie nauczył. Miałem przyjemność grać w tamtejszych juniorach i młodej lidze. Poznałem wielu fajnych ludzi, dla których siatkówka jest taką samą pasją jak dla mnie. Grałem na dużych halach, co pozwoliło mi się oswoić także z kibicami. Wybrałem grę w Nowej Soli. Zamieszkałem tutaj latem. Nie znam dobrze miasta, poznaję je dopiero. Studiuję budownictwo w Zielonej Górze. Swój czas dzielę pomiędzy naukę i treningi. Wracam z uczelni, biegnę na trening z treningu jakieś zakupy i czasami zasypiam z książką. Zdarza się, że trudno to wszystko pogodzić. Z każdym miesiącem coraz lepiej czuję się w Nowej Soli.

Odnoszę wrażenie, że bardzo się ostatnio otworzyłeś na kibiców.

Lubię ludzi, dobrze mi się gra z kibicami, to mi bardzo pomaga. Rzeczywiście ostatnio coraz częściej machnę rękami i zachęcę do kibicowania. Czuję się pewniej, kiedy się do nas uśmiechają. Wiem, że nas wspierają. Ostatnio dostałem też od trenera więcej szans do gry. To mnie pozytywnie nakręciło.

Jesteś charakterystycznym siatkarzem, czy nowosolanie Cię rozpoznają?

Kilka razy ludzie mnie zaczepiali i gratulowali wygranej. Na siłowni podszedł do mnie jeden pan i pytał, czy jestem siatkarzem Astry. Potwierdziłem, to powiedział, że był na meczu. Nie mogłem sobie go przypomnieć, choć chciałbym pamiętać naszych kibiców. Niestety nie wszystkich jeszcze poznaję. Moje życie to siatkówka i nauka, nie bardzo mam kiedy wychodzić na miasto. Siatkówka jest dla mnie bardzo ważna.

Twoje zdjęcie fruwającego w powietrzu robiło furorę na FB. Jak Tobie się podobało?

Zdjęcie bardzo mi się podobało. Jednak najfajniejsze były komentarze pod nim. Bardzo lubimy z chłopakami oglądać nasze zdjęcia a meczów. Możemy sobie przypomnieć akcje, czasami pośmiać się z pozycji i min. Świetnie się je ogląda, to super wspomnienia.

Przed Koliberkami mecz w Międzyrzeczu, jak się do niego przygotowujesz?

Cieszę się, ze zagramy z Międzyrzeczem. Wystąpię tam przeciwko dobremu koledze Pawłowi Jakubowskiemu. Graliśmy razem w Klubie a teraz staniemy po przeciwnych stronach siatki. Sprawdzimy się w boju. (śmiech) Staram się budować formę na nadchodzący weekend. Nie trzeba się specjalnie motywować. Jeśli o mnie chodzi to przed każdym spotkaniem jestem zmotywowany. Oczywiście przychodzi taki dzień, że czujemy się słabiej. Trudno powiedzieć dlaczego, czy jakieś nieudane treningi, czy jakaś źle odbita piłka i coś nie gra tak jak powinno. Wygrana w Żaganiu była czymś niesamowitym, dodała nam skrzydeł. Nasi kibice pomogli nam wygrać. Bardzo prosimy, żeby nas nie opuścili w Międzyrzeczu.

Jakie znaczenie mają kibice dla siatkarzy, czego spodziewać się w Międzyrzeczu oraz na kilka prywatnych pytań odpowiada Kasper Małecki

Monika Owczarek: Ukrywałeś się przed nami a tak naprawdę jesteś miejscowy, bo pochodzisz z Książa Śląskiego w gminie Kożuchów? Gdzie się podziewałeś przez te lata?

Kasper Małecki: Pewnie dlatego, że zarówno do szkoły podstawowej jak i do gimnazjum chodziłem w Zielonej Górze. To tam pokochałem siatkówkę. Kilka lat temu jako uczeń pojechałem na obóz sportowy gdzie poznałem braci Zakrzewskich. Nikogo więcej nie znałem, całe moje życie toczyło się jednak w Zielonej Górze. Po gimnazjum poszedłem do Liceum Norwida w Częstochowie, to szkoła o dużych tradycjach siatkarskich. Dzisiaj są w pierwszej lidze. Uczyłem się tam tylko rok, bo przeniosłem się do Szkoły Mistrzostwa Sportowego w Świnoujściu. Tam dokończyłem liceum i zdałem maturę. Stamtąd zostałem przez koordynatora zaproszony do Szczecina. Grałem w drugiej lidze. Cel był taki, żeby stworzyć w jednym ośrodku drugą ligę, pierwszą ligę i plus ligę. Niestety projekt się do końca nie udał. Wróciłem do domu w Książu Śląskim. Myślałem, że na tym koniec mojej przygody z siatkówką. Oczywiście tęskniłem za boiskiem, za grą, brakowało mi mojej drużyny w Szczecinie. Musiałem się ogarnąć, zacząłem pracować. Zaplanowałem rozpocząć studia we Wrocławiu. Wtedy zadzwonił telefon od trenera Jetona. W sumie to do dzisiaj nie wiem, jak mnie znalazł.

Jesteś ulubieńcem publiczności, zwłaszcza żeńskiej, wiedziałeś o tym?

Nie wiedziałem (śmiech). Naprawdę bardzo jest mi miło, ale nie wiedziałem (śmiech). Jeżeli mi kibicują to bardzo za to dziękuję.

Zmiany szkół, podróżowanie po Polsce, to chyba trudne dla młodego chłopaka?

Trzeba przyznać, że zostałem rzucony na głęboką wodę. Chyba przez to szybciej dorosłem. Dążyłem do wytyczonego celu a tym było i jest rozwijanie się w siatkówce. Cieszę się, że gram w Nowej Soli. Dobrze się czuje grając u siebie. Mijający sezon był dla mnie bardzo różnorodny pod każdym względem. Mam za sobą wiele boiskowych doświadczeń i tych życiowych także. Tak naprawdę sam jestem ciekaw jak ten sezon się dla nas skończy i co będzie dalej.

Twoje zagrywki potrafią wytrącić przeciwnika z równowagi.

(śmiech) W meczu z Międzyrzeczem w Nowej Soli udało mi się udaną zagrywką zakończyć dla nas seta. Kilka razy mi się udało. Wzrostem nie grzeszę i zawsze muszę szukać dla siebie czegoś czym mogę nadrobić: sprytu, szybkości. Uważam, że im więcej trenuje się jakiś element tym więcej ma się w nim szczęścia i udanych akcji.

Jak Twoja forma przed meczem z Międzyrzeczem, co myślisz?

Po naszej wygranej w Żaganiu mieliśmy wolną niedzielę, pojechaliśmy więc z Maćkiem Kleinschmidtem do Międzyrzecza na mecz Orła z BTS Bolesławiec. Chcieliśmy zobaczyć jak im idzie. Przy okazji zobaczyliśmy się z zaprzyjaźnionymi siatkarzami. Nie ma co ukrywać, przed nami ciężkie mecze. Do wysiłku fizycznego jesteśmy przyzwyczajeni, tego się nie obawiamy. Międzyrzecz jest mocny ale w sporcie wszystko jest możliwe. Przy takich kibicach jak my mamy jesteśmy w stanie walczyć z całych sił. Doping z trybun bardzo nam pomaga. Liczymy na takie wsparcie i tym razem.

Oczywiście trzeba brać poprawkę, że jednego dnia gramy świetnie a drugiego nam nie idzie. Czasami gramy na takim wysokim poziomie, że sami jesteśmy zaskoczeni. Innego dnia nie możemy dobrze odbić piłki. Przełomowym momentem była dla nas porażka w Żaganiu. Tam nam było bardzo wstyd. Nie chcemy tego nigdy więcej powtórzyć. Teraz mamy dla kogo grać. Nie możemy sobie pozwolić na spuszczenie głowy. Dajemy z siebie wszystko dla kibiców. Nawet gdybyśmy mieli przegrać to w walce.

Nowosolscy siatkarze położyli na łopatki przeciwnika pokonując w drugim meczu play off drużynę Sobieskiego Żagań 3:0. Radości i szczęścia kibiców Koliberków nie było końca. – Takich emocji nie było jeszcze na żadnym z meczy w tym sezonie. Chłopaki rozwalili system, byli niesamowici – komentowali po meczu kibice

Sobotnie spotkanie Astry z Sobieskim Żagań od początku zapowiadało się bardzo ciężko. Z Żagania dochodziły sygnały, że zawodnicy Sobieskiego są bardzo mocno zmotywowani. Przegrana z Astrą w pierwszym meczy play off w Nowej Soli była porażką, którą zamierzali odkupić u siebie. Będąc oczko wyżej w tabeli po sezonie zasadniczym od Astry byli faworytem. Nowosolanie wiedzieli, że pojedynek na wyjeździe będzie wymagał od nich przede wszystkim opanowania emocji. Z pomocą zawodnikom przyszli kibice, niezawodny siódmy zawodnik. Ostatnie mecze pokazały, że doping z trybun pomaga Koliberkom. Z Nowej Soli wyjechały, zorganizowane przez Klub dwa autokary, wielu kibiców dojechało do Żagania na własną rękę. Grubo ponad setka Nowosolan zajęła trzy sektory i przez cały czas dawali z siebie, ile się dało, żeby motywować Astrę do walki. Pierwszy set nie zaczął się dobrze dla Koliberków. Gospodarze szli jak burza zdobywając punkt za punktem: 7:2, 9:3, 11:5. Serię punktów dla przeciwnika przerwał Adrian Zakrzewski, który po wejściu na zagrywkę zszedł z niej przy stanie 11:11. Od tego momentu Koliberki dostały wiatru w żagle. Rozpoczęła się wielka szarża nowosolskich siatkarzy. Z każdą kolejną piłką sukcesywnie zwiększali swoją przewagę. Ponad setka kibiców na trybunach szalała motywując swoich zawodników do walki, poszły w ruch: bęben, trąbki, gwizdki. Pierwszy set został wygrany przez Koliberki 25:21. Do drugiego seta drużyna podeszła z równie dużą determinacją. Nowosolanie prowadzili od samego początku. Zagrzewani do gry przez swoich kibiców nie pozwalali sobie odebrać przewagi. Tymczasem zawodnicy  Sobieskiego powoli tracili ducha walki. Drugi set z wynikiem 25:19 ponownie należał do Nowej Soli. Już było wiadomo, że faworyt jest do pokonania, że to jest nowosolski dzień w Żaganiu. Wygrywali zawodnicy i kibice. Wiedząc, że w sporcie wszystko jest możliwe Koliberki rozpoczęły trzeciego seta. Tak jak w przypadku drugiego od początku przejęli inicjatywę. Bezpiecznie prowadziliśmy do stanu 17:14, gdy przeciwnik nagle ruszył do boju i systematycznie zaczął odrabiać straty doprowadzając do remisu 24:24. Nowosolski sektor z kibicami stał, podczas gdy Żagań doganiał nas a my odskakiwaliśmy zaledwie o jeden punkt 25:24, 26:25, po czym przeciwnik ponownie wyrównywał do stanu 26:26. Kibice kilkakrotnie krzyczeli „ostatni” marząc o zakończeniu horroru. Jednak ostatnie dwie piłki należały do nowosolskich siatkarzy. Nowosolanie nie pozwolili odebrać sobie zwycięstwa i pokonali Żagań 28:26. Tym samym wygrywając cały mecz 3:0. Euforia opanowała parkiet i trybuny. Z radości skakali zawodnicy i kibice. Dopingujący zawodników nowosolanie krzyczeli „dziękujemy”. Siatkarze przybiegli do swoich fanów ciesząc się z nimi z odniesionego zwycięstwa. Miejscowi wyszli, siatka została zwinięta a nowosolanie wciąż cieszyli się na parkiecie. MVP meczu został wybrany Dawid Witkiewicz. Dwie brawurowe akcje Dawida, gdy skutecznie podbił nogą piłkę w zasadzie, zgodnie z prawami fizyki i anatomii nie do podbicia, na zawsze zapiszą się w pamięci kibiców. – Jestem zmęczony ale bardzo szczęśliwy. Dzisiejsza nagroda jest dla mnie bardzo ważna. To zawsze motywuje do jeszcze lepszej gry. Rodzice na trybunach bardzo się cieszyli, widziałem jak tata przeżywał mecz. Mamy to zwycięstwo i to się liczy – komentował po meczu Dawid Witkiewicz.

– Chciałbym wyciąć pierwszą połowę pierwszego seta. Jednak jakbym ją wyciął i mrożącą krew w żyłach końcówkę trzeciego, to byśmy się teraz tak nie cieszyli – to pierwsze słowa po zejściu z boiska trenera Przemysław Jetona – Prosiłem chłopaków, żeby mi tego nie rozbili i wygrali w sobotę, bo jak nam przyjdzie grać też w niedzielę, to ominie mnie niedzielny obiad u mamy (śmiech). Mamy to zwycięstwo. Dzięki kibicom czuliśmy się wspaniale, jakbyśmy grali u siebie – dodał P. Jeton.

Bartek Odwarzny nie ukrywał, że emocje towarzyszyły siatkarzom przez cały mecz. – Trzeci set był bardzo trudny ale nie odpuściliśmy. Pokonaliśmy dzisiaj Żagań jak u siebie. Jesteśmy dalej w grze, jestem bardzo szczęśliwy – komentował na gorąco po meczu B. Odwarzny.

Jak trudno było uspokoić emocje mówił też Adrian Zakrzewski. – Najważniejsze było, żeby po popełnionym błędzie jak najszybciej wrócić do równowagi i grać dalej – zaznaczył A. Zakrzewski.

Kapitan drużyny Sławomir Janusz nie ukrywał, że początek pierwszego seta był straszny. – Dopiero po kilku minutach, gdy zeszły z nas emocje mogliśmy zapanować nad grą i przejąć inicjatywę. Z każdą kolejną piłką było rewelacyjnie. Ponieśli nas nowosolscy kibice, za co jesteśmy wdzięczni. Końcówka trzeciego seta była bardzo emocjonująca i chyba niebezpieczna dla osób o słabych sercach – żartował S. Janusz.

Relacjonując na gorąco to, co się wydarzyło na boisku Aleksander Karimow zauważa, że Astra grała tak, jak na to zapracowała. – Przez cały czas powtarzaliśmy zawodnikom, żeby nie robili własnych błędów i dzisiaj to przyniosło efekty. Naszych błędów było 5, 6 podczas gdy przeciwnik miał ich 10, 11, 12 w każdym secie. Kluczem do zwycięstwa było opanowanie nerwów i fakt, że my nic nie musieliśmy ale mogliśmy. Pokazaliśmy, że możemy jeszcze sprawić wielką niespodziankę. Wsparcie kibiców to jest, to co pomaga chłopakom zdobywać szczyty – stwierdził A. Karimow.

Powodów do zadowolenia nie miał trener Sobieskiego Żagań Artur Chaberski. – Gratuluję Astrze wygranej. Zwyciężył dzisiaj zespół, który jak mi się wydaje bardziej chciał. Zawodnicy Sobieskiego bardzo się starali ale nie wszystkim dzisiaj szła gra tak jak w sezonie zasadniczym. Niestety wzięły górę nerwy i emocje. Nie wytrzymali presji i oczekiwań – przyznał A. Chaberski. Zapowiedział, że dla Żagania nadszedł czas na budowanie nowej drużyny na wrzesień. – Z niektórymi zawodnikami będę rozmawiał z niektórymi się pożegnamy. Wiem już, że Alan Goltz wraca do Nowej Soli – oznajmił A. Chaberski.

Tymczasem Astra Nowa Sól jeszcze nie myśli o jesieni. Przed nowosolanami kolejne mecze, tym razem z liderem po sezonie zasadniczym Orłem Międzyrzecz. W drugiej rundzie play off gra się do trzech wygranych meczów, a więc emocji na pewno nie zabraknie. Dwa pierwsze mecze zostaną rozegrane w Międzyrzeczu, żeby wrócić na trzeci, ostatni do nowosolskiej hali przy ulicy Botanicznej. Dla kibiców szykuje się niezapomniany, siatkarski kwiecień, a może nawet piąty mecz na początku maja.

Adrian wciągnął Arka w siatkówkę. Przez lata chodzili razem na treningi. Dzisiaj są częścią pierwszego zespołu Astry i starają się wykorzystać swoją szansę. O miłości do siatkówki, o domowych dyskusjach i potężnym stresie rozmawiamy z nowosolanami, braćmi Zakrzewskimi Adrianem i Arkiem

Monika Owczarek: Obaj jesteście w pierwszym składzie Astry Nowa Sól.  Czasami w grupie rezerwowych ale i w pierwszej szóstce. Dużo pracy kosztowało dojście do takiego etapu. Jak się zaczęła wasza przygoda z siatkówką?

Adrian Zakrzewski: W siatkówkę gram od czwartej klasy szkoły podstawowej. Zawsze tylko w Nowej Soli. To będzie już 11 lat. Chciałbym, żeby tak zostało, nie mam zamiaru tego zmieniać. Nowa Sól to moje miejsce na ziemi. Padło na siatkówkę, bo od zawsze wyróżniałem się wzrostem, już w trzeciej klasie miałem ponad 170 cm. Rodzice zasugerowali, że może bym ten wzrost wykorzystał sportowo. Padło na siatkówkę z czego jestem bardzo zadowolony. Od razu trafiłem do miejskiego klubu, do podopiecznych trenera Karimowa, później byli trenerzy: Krzyśko, Szwec, Żak.

Arek Zakrzewski: W moim przypadku siatkówka to chyba była wina brata (śmiech). Wychodziłem na dwór a tam Adrian już grał w siatkówkę. Wiadomo, jako młodszy brat chodziłem trochę za nim. Zawsze się dogadywaliśmy. Któregoś dnia zabrał mnie na trzepak i zaczęliśmy grać razem. Byłem w trzeciej klasie podstawówki i jeszcze nie mogłem grać i chodzić na treningi. Brat jednak uprosił trenera, żeby mi pozwolił przyjść na trening. Bardzo się cieszę, że trener dał się wtedy Adrianowi  przekonać. Dzięki temu na przełomie trzeciej i czwartej klasy zacząłem chodzić na siatkówkę.

Co takiego wspaniałego jest w siatkówce?

Adrian: Największa adrenalina to przyjęcie, rozegranie i atak. Oczywiście blok również. Uda akcja to nieprawdopodobna adrenalina i uczucie satysfakcji.

Arek: Jestem niższy od Adriana, dlatego nie wyskakuję do bloku, jestem libero. Zresztą ze względu na wzrost nie mam wyboru, choć lubię tę pozycję. Nie narzekam, że nie wyskakuję do bloków. Kiedy jestem na boisku czuję, że żyję.

Dookoła wiele innych dyscyplin sportowych. Wiele klubów kusi i zaprasza do siebie. Zdarzyło wam się spróbować czegoś innego?

Adrian: Był taki moment, że poszedłem do Arki. Jak szybko poszedłem, tak szybko wróciłem. To nie dla mnie. To nie była siatkówka. Od tamtego momentu wiem, że siatka to moja pasja.

Arek: Też próbowałem innych dyscyplin. Poszedłem na judo i aikido. Sprawdziłem i od razu wiedziałem, że to nie dla mnie. Lepiej się czuję w sportach drużynowych. Jednak piłka nożna odpada, bo nie lubię biegać. Koszykówka też mi nie podeszła, zresztą tam nie ma libero, a z moim wzrostem (śmiech). Siatkówka to jest to.

Ostatnio na boisku rożnie bywało, raz na tarczy, raz z tarczą. Ostatni mecz w Nowej Soli to było jednak istne szaleństwo. Adrian został zawodnikiem spotkania. Aplauz na trybunach. Jak sobie radzicie ze stresem?

 Adrian: Stres to chyba mój największy przeciwnik i rywal. Jeżeli on mnie nie pokona, to ze wszystkim innym jakoś sobie poradzę. Stres bywa tak wielki, że potrafi zawładnąć myślami, odebrać energię i zablokować. Czasami to bardzo trudne do pokonania. Jest moim największym wrogiem, cały czas uczę się go w sobie przełamywać. Podczas ostatniego meczu udało mi się. Mam nadzieje, że będzie już tylko lepiej.

Arek: Za każdym razem, gdy coś nie wyjdzie to dopada stres. Na każdym treningu mamy wpajane, że nie wolno się załamywać. Dlatego nie spuszczamy głowy, robimy swoje i walczymy do końca. Nie znaczy, że jest to proste. Wciąż się tego uczymy.

Ostatnie spotkanie było dla ciebie Adrian wyjątkowe, wyglądałeś na totalnie oszołomionego przyznaną nagrodą.

Adrian: To był pierwszy mecz, który zagrałem od początku do końca. Długo nastałem się w kwadracie. Na swoją szansę czekałem naprawdę długo. Dostałem ją i ze wszystkich sił starałem się wykorzystać. W końcu mi się udało. Chciałbym, żeby już zawsze tak było ale wiem, że jeszcze nie raz upadnę zanim ustabilizuję formę no i głowę. Wiem też, że trzeba walczyć i być cierpliwym. Rzeczywiście miniony mecz był dla mnie przełomowy, jakby zaświeciły mi się długie światła. Nabrałem pewności siebie. Opanowałem stres. Na początku byłem nieco spięty, ale im dłużej mecz trwał tym było lepiej. Poczułem wreszcie, że naprawdę potrafię. Kiedy zostałem zawodnikiem meczu, rzeczywiście byłem tym faktem oszołomiony. Nie wiedziałem co powiedzieć. Cieszyłem się razem z kolegami z drużyny. Będę się starał podczas kolejnych spotkań.

W domu siatkówka to temat numer jeden?

Adrian: Tak. Wszyscy w domu żyjemy siatkówką. (śmiech). Charaktery mamy różne. Arek jest bardziej otwarty, szybciej mu idzie łapanie kontaktu z ludźmi. Ja potrzebuję więcej czasu. Dzięki temu chyba się uzupełniamy i dobrze rozumiemy. Oczywiście, że czasami się sprzeczamy, ale najczęściej o głupoty i trwa to krótko.

Arek: Rozmawiamy o siatkówce bardzo dużo. Wytykamy sobie wzajemnie błędy. Sprzeczamy się o to, kto był lepszy na boisku, który coś zepsuł. Dużo dyskutujemy, ale rodzinnie. Nie obrażamy się, staramy podchodzić do tego z dystansem. Fakt, że jesteśmy braćmi bardzo nas mobilizuje i motywuje do pracy na boisku. Jeden drugiemu chce pokazać i udowodnić, że jest lepszy. Na końcu zawsze jest wielka adrenalina i satysfakcja.

Pełne trybuny kibiców w Nowej Soli nie krępują was jeszcze bardziej?

Adrian: Grając staramy się nie skupiać na trybunach. Oczywiście, że słyszymy wspaniały doping, ale nie przyglądam się poszczególnym osobom. Najważniejsza jest piłka. Oczywiście, że jak się coś nie uda i zaliczy się „siatę” to nie jest przyjemnie. Przychodzi lekka załamka. Ale to nie może trwać długo, trzeba natychmiast grać dalej i nie spuszczać głowy.

Arek: Trenerzy cały czas nam powtarzają, żeby grać do końca. Walczyć do ostatniej piłki. Kibice tylko nas motywują, swoją obecnością pomagają.

Czy ktoś was już gdzieś zaczepił, czujecie się rozpoznawalni?

Adrian: Dużo się dzieje na stronie internetowej Astry i na Facebooku. Znajomi o tym mówią. Oglądają zdjęcia. Przed świętami szedłem do sklepu i zaczepił mnie jeden pan. Przywitał się ze mną, uśmiechnął i pogratulował meczu. Widziałem go na trybunach. Miło mi było, że mnie poznał. Kibice swoją obecnością i dopingiem  robią dla nas wielką robotę.

Arek: Tak jak Adrian powiedział znajomi mówią o Astrze to to jest bardzo przyjemne. Czujemy coraz większe zainteresowanie nowosolską siatkówką. Przed nami Żagań i drugi mecz z Sobieskim.

Zdajemy sobie sprawę, że będzie bardzo ciężko. Bardzo prosimy o przyjazd kibiców. Obecność naszych kibiców na trybunach bardzo podnosi nas na duchu.

To było meczycho – mówili kibice po wyjściu ze spotkania Astry Nowa Sól z Sobieskim Żagań w pierwszym spotkaniu rundy play off. Koliberki walczyły o każdą piłkę, zawodnicy zostawili na boisku wiele potu i serca. Wynik 3:1 dla naszej drużyny zachwycił nowosolan

Trybuny pełne kibiców Astry stają się tradycją meczów odbywających się w Nowej Soli. Nie inaczej było tym razem. Hala przy ulicy Botanicznej wypełniła się na dole i na górze mieszkańcami kibicującymi swojej drużynie. Z każdym meczem przybywa trąbek, gwizdków a nawet tamburynów przygotowanych do robienia większego hałasu. Wyraźnie trwa budowanie Koliberkomanii. Koliberki wyszły na parkiet w składzie: Dawid Witkiewicz, Sławomir Janusz, Maciej Kleinschmidt, Przemysław Jeton, Adrian Zakrzewski, Adrian Kołodziejczyk i Bartosz Odwarzny. Ogłuszajacy doping zaczął się od pierwszej piłki. Widać gołym okiem, że fani siatkarzy z meczu na mecz coraz skuteczniej motywują do gry swoją drużynę. Nie pozwalają odpuszczać i krzyczą wniebogłosy, gdy drużyna idzie po zwycięstwo. W pojedynku z Sobieskim nie było łatwo. Ten derbowy mecz, pomiędzy doskonale znającymi się drużynami, za każdym razem wywołuje wiele emocji. Tym bardziej, że w składzie Żagania gra dwóch nowosolan: Goltz i Majewski oraz byli zawodnicy Astry: Skibicki i Ruciński. Z kolei trener Sobieskiego Artur Chaberski po przegranym w styczniu meczu naszej drużyny w Iłowej nie szczędził Koliberkom przykrych słów. Motywacja do udowodnienia, że nie miał racji była potężna, co było widać od pierwszej piłki. Astra walczyła i ani na chwilę nie spuściła głowy. Graliśmy punkt za punkt, żadna z drużyn nie osiągała zdecydowanej przewagi. Na końcu wygrała Astra Nowa Sól 25:22. Drugi set był powtórką pierwszego. Wielka wrzawa na trybunach, gdy Kolibry miały piłkę po swojej stronie i potężne okrzyki radości, gdy zdobywały kolejne punkty. Przeciwnik jednak tak samo walczył i nie odpuszczał jak siatkarze Astry. Drugi set należał jednak do Sobieskiego, który wygrał z Astrą po fantastycznej końcówce 28:26. Emocje rosły z każdą minutą. Walczące na parkiecie drużyny były zdeterminowane i każda chciała wygrać trzeciego seta. Przewaga raz należała do jednego, raz do drugiego zespołu. Kolibry zostawiając kolejne „hektolitry” potu wywalczyły zwycięstwo 26:24. Czwarty set był kulminacją emocji, kibice stali dopingując siatkarzy. Szaleństwo ogarniało fanów siatkówki, gdy Kolibry zdobywały punkty. Od 20 punktu drużyny walczyły do upadłego, na zmianę wygrywając piłki. – Ostatni, ostatni – krzyczeli kibice Astry. Podczas, gdy za chwilę Sobieski zdobywał punkt i znowu był remis. Wtedy nastąpił moment o którym będą opowiadać latami fani siatkówki. Po zagrywce Dawida Witkiewicza nastąpiło przyjęcie, wystawa i atomowy atak Alana Goltza z Sobieskiego Żagań, obroniony przez Adriana Zakrzewskiego, wystawa i atak nowosolan, szczelny blok Żagania i piłka trafia na połowę Koliberków. Tego co wydarzyło się w kolejnych sekundach nie powstydziłby się sam mistrz Hitchcock. Nieprawdopodobna wręcz obrona Przemysława Jetona, podbicie tuż przy stoliku sędziowskim przez Dawida Witkiewicza i spadającą daleko poza końcową linię piłkę, wpadając w ławkę trenerską i nieomal zderzając się z libero Bartkiem Odwarznym, odebrał Maciej Klainschmidt przebijając ją na połowę przeciwnika. Siatkarze Sobieskiego byli pewni, że piłka wpadnie na aut i nie walczyli. Tymczasem ku ich wielkiemu zaskoczeniu trafiła w boisko. Przy potężnym aplauzie publiczności Koliberki wygrały czwartego seta 26:24 i cały mecz zasłużenie 3:1. Szaleństwa na trybunach nie było końca. Siatkarze rezerwowi dołączyli do kolegów na boisku krzycząc i skacząc w euforii radości. Zawodnikiem meczu został wybrany Adrian Zakrzewski. – Jestem w szoku, bardzo się cieszę. Dla mnie to były od początku wielkie emocje. Trudno mi ochłonąć tym bardziej, że graliśmy przed tyloma fantastycznymi kibicami. Dzisiejsze wyróżnienie to dla mnie wielki zaszczyt i motywacja do ciężkiej pracy – powiedział na gorąco po meczu A. Zakrzewski.

Z wyniku spotkania nie był zadowolony trener Sobieskiego Żagań Artur Chaberski. – Byłem chyba największym motywatorem Astry na ten mecz. Bardzo fajnie Astra dziś zagrała. My troszkę słabiej. Gratuluję zawodnikom nowosolskiej drużyny, widać duży progres. Nam kontuzja Przemka Kempskiego popsuła trochę szyki- oznajmił A. Chaberski. Jednocześnie zaprosił na mecz do Żagania 7 kwietnia. – Będziemy się starali nadrobić stratę. Jestem pewien, że to także będzie ciekawe widowisko, bo to w Nowej Soli było rzeczywiście wyjątkowe. Trzeba przyznać, że zapewniliście bardzo dobrą oprawę. W sporcie o to chodzi, żeby wszystkie strony kibicowały swoim zawodnikom i żeby wszyscy się dobrze bawili. My dzisiaj nie jesteśmy do końca zadowoleni ale mam nadzieję, że ta wojna skończy się po myśli Żagania – zapowiedział trener Sobieskiego A. Chaberski.

Trener Astry Nowa Sól Przemysław Jeton zwrócił uwagę, że na takie mecze nie trzeba specjalnie mobilizować zawodników. Oprócz wielkiego serca i zaangażowania doszła ogromna wola walki w całej drużynie. – Dlatego chciałem w play off zagrać z Żaganiem. Wiedziałem, że na tego przeciwnika motywacja zawsze jest bardzo duża. Dzisiaj wyjątkowo widać było siłę drużyny. Każdy, kto wchodził na boisko dawał z siebie wszystko – stwierdził P. Jeton. Pochwalił dobrą i rozważną grę A. Zakrzewskiego. – Przewiduję, że w Żaganiu nie będzie mniejszych emocji. Będzie o wiele trudniej, bo bez wsparcia naszej publiczności. Zawsze są z nami najwierniejsi kibice ale nie będzie takiej ilości pozytywnej energii jak u siebie. Tym bardziej, że siatkarze z Żagania wyjdą maksymalnie zmotywowani – przyznał P. Jeton.

Drugi trener Koliberków Aleksander Karimow w pomeczowym komentarzu podkreślił, że powinni żałować wszyscy, którzy nie uczestniczyli w meczu na żywo. – Jeżeli ktoś widział wszystko na ekranie to zobaczył kawał dobrej siatkówki ale każdy mecz na żywo to wielkie przeżycie. Nasza drużyna pokazała w ostatniej akcji, że potrafi wybrnąć z trudnej sytuacji. Ostatnia piłka była majstersztykiem naszych zawodników – zwrócił uwagę A. Karimow.

Dodał, że przed siatkarzami święta i zasłużony, choć krótki odpoczynek. Jednocześnie zawodnicy przygotowują się do kolejnego meczu z drużyną Sobieskiego.

Spotkanie Astry Nowa Sól z BTS Bolesławiec było prawdziwym dreszczowcem. Ostatecznie o wyniku rozstrzygnął tie break, szczęśliwy dla gospodarzy. Koliberki wygrały 3:2 przy potężnym aplauzie swoich kibiców

Przez dwa tygodnie przygotowywali się siatkarze Astry Nowa Sól do meczu z BTS Bolesławiec. Spotkanie ważne dla obu stron. Dla nas to była walka o ostateczne miejsce w tabeli po sezonie zasadniczym . Wygrana z Bolesławcem dawała piąte miejsce, przegrana spadek na siódmą pozycję. Dla naszego rywala to była gra o być albo nie być w play off.

Wiadomo było, że Bolesławiec będzie walczył do upadłego. Zgodnie z przewidywaniami BTS Bolesławiec mocno przycisnął. Od pierwszych piłek objął prowadzenie w pierwszym secie i nie pozwolił go sobie odebrać do końca wygrywając 25:21. Niewielka grupka kibiców z Bolesławca na czele z prezesem Jackiem Łuczkowskim głośno wyrażała swój zachwyt. Pełna sala fanów siatkarskiej Astry dopingowała swoją drużynę, ale ta nie dawała rady przełamać przeciwnika. Drugi set również ostatecznie należał do gości, choć przez dłuższy czas prowadziła Astra.  Od stanu 18:18 do 25:25 drużyny grały punkt za punkt, ale na dwie ostatnie piłki inicjatywę przejęli goście wygrywając 27:25. Wśród kibiców Astry powiało grozą, tym bardziej, że  od początku trzeciego seta również prowadził BTS Bolesławiec. Przy wyniku 10:11 inicjatywę przejęli jednak nowosolanie i w końcu przełamali przeciwnika. Od tego momentu Koliberki już tylko zwiększały swoją przewagę. Z każdą kolejną wygraną piłką na trybunach wzmagała się wrzawa i okrzyki radości. Drużyna dała nadzieję, na szczęśliwe zakończenie. Trzeci set Koliberki wygrały 25:21. W czwartym od razu Astra objęła prowadzenie. Siódmym zawodnikiem byli kibice, którzy starali się z całych sił zagrzewać swoją drużynę do walki. Ani na chwilę nie przestawał walić w bęben Tomasz Bodak z  klubu kibica. Krzyczeli i klaskali wszyscy na dolnych i górnych trybunach. Sześciopunktową przewagę Astra dowiozła do końca seta wygrywając 25:19. Przy wyniku w setach 2:2 o zwycięstwie musiał rozstrzygnąć tie break. Drużyny zaczęły równo, szły punkt za punkt potęgując atmosferę grozy na hali. W momencie, gdy na tablicy pojawił się wynik 5:4 dla Koliberków te zdecydowanie przejęły inicjatywę i utrzymywały ją do końca. Kibice stali i krzyczeli, każdy chciał, żeby ten dreszczowiec  skończył się szczęśliwie na naszych siatkarzy. Podczas, gdy publiczność nie czuła już dłoni od klaskania, siatkarze Astry sprawiali wielką radość zdobywając kolejne punkty. Wygrana w tie breaku 15:11 dla naszej drużyny skończyła się eksplozją radości na trybunach.

– Przyjechaliśmy do Nowej Soli po jeden punkt, po dwóch pierwszych setach mieliśmy go zdobytego to nam dało pewne utrzymanie w lidze. W chwili gdy siatkarze go zdobyli wdarło się w ich szeregi lekkie rozluźnienie – mówi Marcin Sobczyszyn, trener BTS Bolesławiec. Dodaje, że bierze tę porażkę na siebie, bo w trzecim secie wpuścił zmienników, co lekko zmieniło rytm drużyny.

Ze zwycięstwa cieszyli się siatkarze Astry. Dawid Witkiewicz na gorąco po meczu powiedział, że jest bardzo szczęśliwy z wygranej. – Te pierwsze dwa sety nie szły po naszej myśli, gra się nie kleiła. Nie byliśmy dobrze skoncentrowani, ale udało się to odwrócić i przejąć inicjatywę. Pomógł nam doping naszej wspaniałej publiczności. Dziękujemy – podkreślił D. Witkiewicz.

Kapitana naszych Koliberków Sławomira Janusza wybrano najlepszym zawodnikiem spotkania. Został uhonorowany tradycyjnym pucharem. – Myślę, że byli dziś lepsi siatkarze. Jednak bardzo się cieszę z wyróżnienia, to zawsze jest miłe i mobilizuje do wytężonej pracy – oznajmił skromnie S. Janusz. Nie ukrywał, że wygrana z Bolesławcem jest niezwykle satysfakcjonująca, ale już za kilka dni wielki mecz w play off z odwiecznym przeciwnikiem WKS Sobieskim Żagań. – Podczas tych spotkań zawsze są duże emocje. Przed nami tydzień przygotowań. Musimy dać z siebie wszystko na treningach i podczas meczu – zapowiada S. Janusz.

Trener Przemysław Jeton przyznaje, że od początku spotkanie z Bolesławcem było pełne emocji, bo nowosolscy siatkarze wiedzieli, że muszą wygrać. Tymczasem dwa pierwsze sety były słabsze. – Nie podłamaliśmy się tylko walczyliśmy do końca. Zdobyliśmy dwa punkty i osiągnęliśmy cel jakim była wygrana. Musimy przeanalizować błędy, żeby nie powtórzyły się podczas spotkania z Żaganiem – oznajmia P. Jeton. Dodaje, że podczas sobotniego spotkania wszyscy siatkarze zostawili na parkiecie dużo serca i potu. – Bezapelacyjnie wygrała jednak nowosolska publiczność. Bez niej nie dalibyśmy rady się podnieść. Dziękujemy za fantastyczny doping – chwali kibiców P. Jeton.

Pierwszy raz na meczu Koliberków była Bogumiła Ulanowska, szefowa firmy Omni Modo. – Nie wiedziałam, że to są takie emocje. Wrażenie niesamowite, napięcie do samego końca. Na kolejnym meczu też będę – zapowiada B. Ulanowska.

– Jestem zachwycony fajną grą i atmosferą. Ilość kibiców, radość z dopingowania swojej drużyny udziela się wszystkim na sali – zauważa starosta Waldemar Wrześniak.